Stojąca wysoko jako znak Rzymu i całego chrześcijaństwa, Bazylika św. Piotra w Watykanie jest renesansowym arcydziełem. Zbudowana nad grobowcem św. Piotra, jednego z dwunastu apostołów Jezusa Chrystusa, kolosalna budowla jest jedną z czterech głównych bazylik na świecie.
Konstrukcja została zamówiona przez papieża Juliusza II w 1506 roku, a jej ukończenie zajęło prawie 120 lat. W budowie uczestniczyli mistrzowie sztuki i architekci epoki renesansu, w tym Michał Anioł i Rafael. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się wszystkiego, co czyni ten kościół cudem architektury.
Oficjalna nazwa: Bazylika Świętego Piotra, Basilica di San Pietro
Status/Funkcja: Kościół
Lokalizacja: Piazza San Pietro, 00120 Città del Vaticano, Watykan
Założona: 1626
Obszar: 220 metrów (długość), 150 metrów (szerokość), 136,6 metra (wysokość)
Styl architektoniczny: Renesans i barok
Główni architekci: Donato Bramante, Maderno, Rafael, Michał Anioł, Gian Lorenzo Bernini
Bazylika św. Piotra została zbudowana w architekturze barokowej. Nawiązuje stylem do rzymskiego Panteonu, ale Michał Anioł zmodyfikował ostateczny projekt, aby uwzględnić filary podtrzymujące ogromną kopułę. Głównym planem Bramantego było dopasowanie bazyliki do krzyża łacińskiego.
Wnętrze było bogato zdobione marmurami, rzeźbami z epoki renesansu, a także artefaktami. Po tym, jak Bernini zbudował Baldacchino i krzesło św. Piotra, aby uzupełnić strukturę, kościół stał się podręcznikowym symbolem renesansu.
Stoi na 118,6 metrów szerokości i 48 metrów wysokości samodzielnie, bez wsparcia budynku, ponieważ został zbudowany niezależnie przez architekta Carlo Maderno.
Bazylika św. Piotra powstała jako skromny kościół zamówiony przez cesarza Konstantyna około 319 r. n.e., zbudowany nad tym, co uważano za grób apostoła Piotra. Miał on typowy rzymski układ z długą nawą główną, nawami bocznymi i centralną apsydą. Stał przez ponad 1100 lat, zanim popadł w ruinę.
Papież Juliusz II zainicjował wielką rekonstrukcję w 1506 roku, mianując Donato Bramante. Wyobraził sobie plan krzyża greckiego z ogromną centralną kopułą, inspirowaną klasyczną starożytnością. Zburzenie oryginalnego kościoła przez Bramantego przyniosło mu przydomek "Maestro Ruinante". Jego odważny projekt położył podwaliny, ale zmarł przed ukończeniem.
Po wprowadzeniu zmian przez kilku architektów, w 1546 roku pałeczkę przejął Michał Anioł. Powrócił do scentralizowanego planu i skupił się na budowie kultowej kopuły, opierając się na modelach w skali, a nie na szczegółowych rysunkach. Został ukończony dopiero po jego śmierci przez Giacomo della Portę i Domenico Fontanę.
Carlo Maderno przedłużył nawę do krzyża łacińskiego i dodał obecną fasadę, aby pomieścić rosnące tłumy pielgrzymów. Zasłaniało to jednak pełny widok na kopułę z placu. Bernini ukończył później Plac Świętego Piotra ze słynną kolumnadą, opisując ją jako "powitalne ramiona Kościoła".
Projekt został w dużej mierze sfinansowany ze sprzedaży odpustów, co zapoczątkowało reformację Marcina Lutra. Nadal jest to miejsce regularnych mszy i nabożeństw, nadzorowanych przez duchowieństwo. Budowana przez ponad 120 lat bazylika odzwierciedla ewoluujące renesansowe i barokowe ideały, ukształtowane rękami największych architektów w historii.
Do budowy tak ogromnej konstrukcji jak Bazylika św. Piotra, której budowa trwała ponad sto lat, Watykan zatrudnił najlepszych architektów w Rzymie.
Pierwotny plan został stworzony przez renesansowego artystę Donato Bramante na prośbę papieża. Bramante wzorował bazylikę na Panteonie w Rzymie. Bramante zmarł w 1514 roku.
Po śmierci Bramantego dzieło przeszło w ręce Giuliano da Sangallo i Fra Giocondo.
Po śmierci Giuliano da Sangallo i Fra Giocondo w 1515 roku, Rafael przejął projekt i dodał do niego własne modyfikacje.
Michał Anioł, który pierwszy zszedł z tego świata, zaprojektował Kopułę i przyczynił się do powstania konstrukcji, jaką widzimy dzisiaj.
Maderno był przede wszystkim znany ze swojej pracy nad nawą i fasadą bazyliki, po tym jak został mianowany przez papieża w 1602 roku.
Bernini w końcu przejął pałeczkę i stworzył wiele ikonicznych elementów wewnątrz Bazyliki św. Piotra, w tym Krzesło św. Piotra Berniniego i Baldachim.
Cud architektury, Bazylika św. Piotra ma 452 stopy wysokości; jej kopuła jest najwyższa na świecie. Bazylika ma 730 stóp długości, a jej wnętrze prawie 693 stopy. Cała powierzchnia budynku i jego otoczenia wynosi 5,7 akra. Wnętrze ma powierzchnię 15 160 metrów kwadratowych. Wewnętrzna średnica kopuły , zaprojektowanej przez Michała Anioła, wynosi 41,47 metra, bijąc rekord starorzymskich budowli z tamtej epoki, w tym Panteonu w Rzymie.
Filary Bazyliki św. Piotra miały wysokość 45 metrów. W celu posadowienia filarów wykopano rowy o głębokości nawet 25 stóp. Projektant Bramante podniósł 90 filarów, aby zablokować je pod kasetonowymi sklepieniami kolebkowymi na wysokości 150 stóp. Na kopule umieścił cztery filary z korynckimi kapitelami. Bramante był fanem tworzenia dużych przestrzeni przy jednoczesnym mocowaniu filarów za pomocą pilastrów. Zauważ również, że nikt w historii nigdy nie próbował stworzyć tak ogromnej formacji.
Podłoga Bazyliki św. Piotra zmieniła swój wygląd, gdy Sangallo przejął pałeczkę od Bramantego. Podniósł on całą podłogę zaproponowaną przez Bramante o 12,5 stopy. Uważa się, że Sangallo obliczył możliwość zatonięcia katedry w bagnistym regionie, w którym została zbudowana. Aby wesprzeć konstrukcję, zbudował równoległe mury o grubości trzech stóp. Wzmocnił również pomosty stworzone przez Bramante, aby uwzględnić zmiany.
Materiałem, którego Bramante użył do budowy Bazyliki św. Piotra była wapienna skała osadowa o nazwie trawertyn. Był bardzo trwały i miał dużą wytrzymałość. Zespół budowlany wykorzystał trawertyn wydobywany z Tivoli, bogatego w minerały miasta w pobliżu Watykanu. Kiedy papież Juliusz II poprosił projektanta o obniżenie kosztów, Bramante ograniczył użycie trawertynu i zbadał alternatywne opcje, takie jak cegły. Kolejnym ważnym składnikiem był marmur. Architekci wykorzystali również materiały pochodzące z innych budynków.
Najważniejszą atrakcją Bazyliki św. Piotra jest jej długi dziedziniec, Plac św. Piotra, inspirowany stylem greckim. Zewnętrzna część Bazyliki ozdobiona jest rzeźbami. Na fasadzie widoczne są ozdobne kolumny korynckie z posągami apostołów Jezusa. Przy wejściu znajdują się również dwa gigantyczne posągi świętego Piotra i świętego Pawła.
Bazylika św. Piotra jest jednym z najpiękniejszych przykładów architektury renesansowej, więc z pewnością ma listę bezcennych skarbów wewnątrz, zarówno pod względem elementów projektu, jak i artefaktów. Lista dzieł obejmuje Pietę Michała Anioła, Baldacchino z brązu Berniniego i krzesło św. Piotra. Neoklasycystyczna rzeźba papieża Piusa VI jest również uważana za arcydzieło, wśród innych pomników papieskich.
Zagłębienie się w architekturę Bazyliki byłoby niekompletne bez wspomnienia o Placu św. Piotra.
Gian Lorenzo Bernini stworzył masywny eliptyczny plac przed Bazyliką św. Piotra między 1657 rokiem -1667. Wielki plac publiczny został zaprojektowany z myślą o masach przybywających na święto Bożego Ciała. Plac Świętego Piotra, jeden z największych obiektów publicznych na świecie, ma 320 metrów długości i 240 metrów szerokości.
Ta ogromna przestrzeń może pomieścić nawet 3 00 000 osób. Jego najbardziej oszałamiającą cechą są niekończące się kolumnady, tworzące granice placu. Znajdziesz tu również posągi 140 świętych na szczycie kolumnad i 2 identyczne fontanny w centrum placu.
Wejście do Bazyliki św. Piotra z audioprzewodnikiem
Bazylika św. Piotra Rezerwacja wstępu Bilety z dostępem do kopuły
Muzea Watykańskie i Kaplica Sykstyńska - wycieczka z przewodnikiem z Bazyliką św. Piotra
Bazylika św. Piotra i grobowce papieskie - wycieczka z przewodnikiem
Gdy wchodzisz do Bazyliki św. Piotra, sama skala zapiera dech w piersiach. Marmurowa podłoga wydaje się rozciągać w nieskończoność pod twoimi stopami, przyciągając wzrok w kierunku połyskującego brązowego Baldachimu Berniniego, stojącego pod budzącą respekt kopułą Michała Anioła. Światło wlewa się przez okulus wysoko ponad nim, oświetlając skomplikowane mozaiki i kolosalne posągi, które otaczają nawę główną. To przestrzeń, która w równym stopniu upokarza i podnosi na duchu.
Spójrz w górę, a zobaczysz łacińskie inskrypcje otaczające kopułę, deklarujące duchowe znaczenie Bazyliki. Każdy szczegół - od symetrii nawy po ozdobne kaplice - sprawia wrażenie rozmowy między boską inspiracją a architektonicznym mistrzostwem. Jeśli podziwiałeś wielkość Duomo we Florencji, znajdziesz Świętego Piotra na jeszcze bardziej monumentalną skalę.
Zobacz go z bliska dzięki wycieczce omiń kolejkę, lub odkryj więcej i dowiedz się więcej o tym, co jest w środku.
Zagłębienie się w architekturę Bazyliki byłoby niekompletne bez wspomnienia o Placu św. Piotra.
Gian Lorenzo Bernini stworzył masywny, eliptyczny plac przed Bazyliką św. Piotra między 1657 rokiem -1667. Wielki plac publiczny został zaprojektowany z myślą o masach przybywających na święto Bożego Ciała. Plac Świętego Piotra, jeden z największych obiektów publicznych na świecie, ma 320 metrów długości i 240 metrów szerokości.
Ta ogromna przestrzeń może pomieścić nawet 3 00 000 osób. Jego najbardziej oszałamiającą cechą są niekończące się kolumnady, tworzące granice placu. Znajdziesz tu również posągi 140 świętych na szczycie kolumnad i 2 identyczne fontanny w centrum placu.
Bazylika św. Piotra architektura nawiązuje do słynnego stylu renesansowego i barokowego.
Pierwszym głównym architektem Bazyliki św. Piotra był włoski architekt Donato Bramante. Jednak w trakcie budowy budynku co najmniej pięciu artystów przyczyniło się do jego zaprojektowania.
Podczas swojej budowy Bazylika św. Piotra przyjęła to, co najlepsze w architekturze barokowej i rozkwitła w okresie renesansu. Do powstania budowli przyczynili się światowej sławy artyści, tacy jak Michał Anioł i Rafael.
Bazylika św. Piotra rozciąga się na powierzchni 2,3 hektara. Ma 220 metrów długości, 150 metrów szerokości i 136 metrów wysokości.
Prace nad obecną Bazyliką zostały ukończone w 1626 roku, prawie 120 lat po Ukrzyżowaniu św. Piotra.
Główną atrakcją wewnątrz Bazyliki jest Kopuła zbudowana nad Grobowcem św. Piotra. Słynie również z ołtarza papieskiego , dzieł sztuki, grobowców i wielu innych.
Bazylika św. Piotra ma piękną fasadę ozdobioną gigantycznymi rzeźbami z epoki renesansu. Piękno jego zewnętrznej części obejmuje również duży plac znany jako St. Peter's Square.
Główną atrakcją wnętrza Bazyliki św. Piotra są ozdobne wzory i rzeźby. Posiada również święty Ołtarz Papieski, Baldacchino, oraz bezcenne rzeźby takie jak Pietà.
St. Bazylika Piotra jest zbudowana głównie z kamienia trawertynowego.
Tak. Plac św. Piotra jest przedłużeniem Bazyliki , niemal witając odwiedzających z otwartymi ramionami.
Architektura bazyliki obejmuje wiele rzeźb stworzonych przez różnych artystów. Pomniki papieża Aleksandra VII, Pieta i zakrystia św. Andrzeja to jedne z głównych atrakcji.
[object Object] jest dosłownym filarem, na którym zbudowana jest Bazylika św.
Architektura Bazyliki św. Piotra
Ołtarz Papieski w Bazyliki św. Piotra został zaprojektowany przez Berniniego.
Plac Świętego Piotra został zaprojektowany przez Berniniego w latach 1657 -1667.
